Malegijs 
Wat betekent Malegijs?
De naam verwijst naar de legende van het paardje Malegijs en is voor een deel toevallig gekozen.
De legende
Malegijs (Maugis) is een ridder en tovenaar uit oude verhalen. In de streek rond Kemmel leeft de legende van “Malegijs’ paardje”: een klein, wit en rijk versierd paard dat in 1521 rechtstaand en zonder ruiter in Ieper werd gevonden. Drie meisjes uit de buurt mochten het berijden. Het paard droeg hen naar een kasteel, waar een heer hen bij een kaartspel hun bezittingen afhandig maakte. Ze werden wakker in een put op de Kemmelberg. Die put heet de Kinderput; een plaquette herinnert eraan. In Kemmel staat ook een bronzen beeld van het paardje met de drie meisjes op zijn rug.
Het Opbouwwerk Heuvelland
In het midden van de jaren zestig lag het Heuvelland, tegen de Franse grens aan, in een sociale en economische vergeethoek. Jan Hardeman en Marieke Demeester startten in 1966, naar Nederlands voorbeeld, in Kemmel het Opbouwwerk Heuvelland: een activerende werking waarbij de streek zelf op zoek ging naar haar moeilijkheden en mogelijkheden, en zelf aan het werk ging. Het opbouwwerk wilde de economische omvorming van de streek laten samengaan met een mentaliteitsverandering en met zelfwerkzaamheid van de bevolking. Het gold later als een prototype van streekopbouwwerk in een achtergestelde, landelijke regio. In 1980 kreeg Jan Hardeman, en in zijn naam het Opbouwwerk Heuvelland, de eerste Staatsprijs voor sociaal-cultureel werk.
Het Streekhuis Malegijs
Toen we in 1966 in Kemmel een ruimte zochten voor het Opbouwwerk Heuvelland, vonden we een leegstaand gebouw dat de naam Malegijs droeg. Daar was voordien een café en slagerij. De eigenaar had veel belangstelling voor het culturele erfgoed van de streek en gaf dit café-slagerij de naam Malegijs. Er hing een mooi maar vervallen smeedijzeren uithangbord met het paardje en de drie meisjes op zijn rug. Wij vonden de naam ook mooi, en zo werd het secretariaat van het Opbouwwerk Heuvelland het Streekhuis Malegijs.


De uitgeverij
De naam Malegijs werd ook gebruikt voor de kleine uitgeverij die verschillende belangrijke boeken uitgaf, zoals “Van den Grooten Oorlog” en “Témoignages de la Grande Guerre”.
De circustent in de dorpen
Het opbouwwerk bracht ook cultuur naar de dorpen. In plaats van de dorpelingen naar culturele centra in de steden te sturen, werd een echte circustent van het Wiener Circus van dorp naar dorp in het Heuvelland gebracht. Onder die tent kwamen, naast het circus zelf, klassieke muziek (Orchestre National de Lille), moderne muziek (Raymond van het Groenewoud) en theater (een monoloog door Jan Decleir) naar de kerktoren.
Malegijs vzw vandaag
Nu zet de vzw Malegijs de werking van de Elfnovembergroep verder: het boek verspreiden, de getuigenissen levend houden en ze, met de films, bij een nieuw publiek brengen.